Kies nu uw favoriet voor de Afscheidsprijs

De Yarden Afscheidsprijs heeft naast de juryprijs ook een publieksprijs. Breng hiervoor nu uw stem uit. U kunt stemmen tot en met donderdag 31 augustus 2017, 17.00 uur.

Hoe werkt het?

U kunt slechts op 1 initiatief uw stem uitbrengen. Klik hiervoor op de button rechts bovenin de afbeelding bij de inzending. Het stemmen gebeurt op basis van IP-adres én e-mailadres. Als iemand al op uw IP-adres een stem heeft uitgebracht, probeer dan een ander netwerk, bijvoorbeeld via uw mobiel of tablet.

Geef uw juiste e-mailadres op om uw stem definitief te maken en klik op ‘geef je stem’. U krijgt een e-mail met een link. Zodra u deze link aanklikt, is uw stem definitief. Het kan zijn dat de bevestigingse-mail in uw spambox terecht is gekomen of dat uw beveiligingsinstellingen dusdanig veilig zijn ingesteld dat uw provider het e-mailbericht als spam ziet. In het laatste geval adviseren wij u de beveiligingsinstellingen aan te passen.

Uw e-mailadres wordt alleen gebruikt voor het uitbrengen van uw stem voor de Afscheidsprijs en niet voor andere doeleinden.

Ideeënoverzicht

De steenurn

De steenurn

Wanneer een overledene is gecremeerd, hebben de nabestaanden de mogelijkheid de urn met de as te begraven in een urnenkelder, met daarbovenop een grafsteen.

Ik zou urn en steen graag combineren en de steenurn introduceren: een steen met daarín de as van de overledene! Op de steenurn komt uiteraard de naam van de overledene te staan.

De steenurnen kunnen bijvoorbeeld op de begraafplaats in een wandelpad worden gelegd, waardoor een soort 'Walk of Fame' ontstaat!

Lees meer
Gespreksspel ‘Wat ik je nog wil zeggen…’

Gespreksspel ‘Wat ik je nog wil zeggen…’

Graag zou ik een gespreksspel ontwikkelen rondom de onderwerpen verlies, afscheid en de dood, met als titel 'Wat ik je nog wil zeggen...' Het doel is om in ontspannen sfeer over betreffende onderwerpen in gesprek te gaan met mensen die je lief zijn. Gewoon, omdat je het (niet) wilt nalaten, nu het kan.
De vragen/opdrachten variëren van interactief tot zeer persoonlijk, opgedeeld in verschillende categorieën van praktisch tot levensbeschouwelijk. Enkele voorbeelden:
- Welke uitvaart sprak jou aan? Wat zou bij jou/mij passen tijdens een uitvaart?
- Neem een dierbare in gedachten, die overleden is. Wat zou je hem/haar nog graag willen zeggen? Wat betekent dat voor mensen die nu nog wel bij je zijn?
- Neem een filmpje op van iets wat kenmerkend is voor jou (een gewoontegebaar, een liedje wat je elke dag voor je kinderen zingt o.i.d.)

Lees meer
Sterretjesveld Haarlem

Sterretjesveld Haarlem

Mijn wens is een Sterretjesveld te realiseren voor Haarlem (en omgeving). Een herdenkingsplek voor de allerkleinsten, waar ziekenhuizen kosteloos de as van te vroeg geboren, niet levensvatbare baby's anoniem kunnen verstrooien. Premature kindjes worden door hun moeder een leven lang meegedragen. Zo hebben de ouders en andere gezinsleden een plek om naar toe te gaan en het kindje te herdenken. Het geld zal worden besteed aan een mooi kunstwerk, een bankje en een eerste herdenkingsbijeenkomst.

Lees meer
Upcycling grafmonument

Upcycling grafmonument

Een grafsteen kan, als de 'gedenkfunctie' op een begraafplaats wegvalt, ook een andere functie krijgen binnen de kring van nabestaanden. Als ontwerper speel ik in op de thema's hergebruik en duurzaamheid en maak ik er functionele kunst van.

Een eeuwig durend graf komt zelden meer voor. Tegenwoordig koopt men een graf op de begraafplaats voor 30, 20 of zelfs 10 jaar. De bestaande grafstenen zijn door hun duurzame karakter daarna zeker nog niet 'afgeschreven'. Nabestaanden kunnen de grafrechten verlengen, maar een andere mogelijkheid is om de grafsteen om te vormen naar een gebruiksvoorwerp voor in of rond hun huis. Zo krijgen grafmonumenten die op de lijst staan om geruimd te worden, een tweede leven en spreekt men ook wel van 'upcycling'. Door het toepassen van eenvoudige machinale bewerkingen mogelijk in combinatie met RVS, hout of glas ontstaan o.a. unieke banken, stoelen of tafels met een extra dimensie.

Lees meer
Talkshow over de dood

Talkshow over de dood

In een reeks van afleveringen wordt de dood besproken met interessante, diverse tafelgasten. In eerste instantie wordt dit opgenomen door IJburg TV.

De idee is mensen uit verschillende groepen uit te nodigen.
1: mensen die concreet met de dood te maken hebben (gehad).
2: de vakspecialisten.
Iedere uitzending wordt telkens één thema centraal gesteld.
Bijvoorbeeld: ‘De dood is dichter bij dan je denkt’, ‘wat weten wij over de dood’, ‘hoe wil je gaan’. Wat betekend de dood gezien vanuit verschillende culturele achtergronden.
Concreet zou ‘De dood is dichter bij dan je denkt’ er als volgt uitzien:
Tafelgasten: Marie F., eierstokkanker. Sam S., uitvaartfotograaf, heeft 3 baby’s verloren. Een dominee. Een ambulance medewerker.

Waarom wij: Anne-Marie ziet als uitvaartbegeleidster dat de dood bijna niet besproken wordt. Dat kan voor de nabestaanden zeer lastig zijn. Voor Machteld is, door de borstkanker die ze heeft gehad, de dood dichterbij gekomen. Machteld is o.a. een talkshow host.

Lees meer
Pre- uitvaartkist

Pre- uitvaartkist

Een kist die mensen in leven zelf vullen met de belangrijke papieren zoals verzekeringspolis, uitvaartpolis, persoonlijke wensen, testament. Evt kleding voor de uitvaart kan erin gelegd worden of worden vastgelegd welk kledingstuk er gewenst wordt.

Lees meer
Ik zie, ik zie wat jij ziet

Ik zie, ik zie wat jij ziet

‘Ik zie, ik zie wat jij ziet’ is een ontroerende theatervoorstelling waarin we kinderen kennis laten maken met het thema de dood. Het verhaal gaat over een meisje dat haar moeder heeft verloren en nu wil weten waar haar moeder is gebleven.

'Mama had een bed in de woonkamer maar daar ligt ze niet meer in, ze ligt nu in een kist. De kist die om haar heen zit heeft een klep die nog openstaat. En zo meteen klappen ze de klep dicht en laten ze mama in de grond zakken. Maar weet je, ondertussen vergeten ze de allerbelangrijkste vraag!

Als mama niet meer in mama is – waar is ze dan wel?

Terwijl de familie afscheid neemt in de woonkamer, zit het meisje veilig verscholen in een keukenkastje. De keuken transformeert met haar fantasie in een grote wereld waarin ze op ontdekkingsreis gaat. Ze komt tijdens haar ontdekkingsreis bijzondere dieren tegen. De karakters hebben allemaal een andere kijk op de dood en waar je heen gaat wanneer je bent overleden.

Lees meer
Visuele rouwverwerking

Visuele rouwverwerking

Poppentheater de muze heeft twee producties ontwikkeld met als titel 'de dood van Doornroosje en Sneeuwwitje'.
Er wordt gespeeld in een klein houten theatertje met legopoppetjes aangevuld met uitvaartspeelgoed. Daarnaast wordt gespeeld in een groter kartonnen theater uit 1964 met barbiepoppen. Zo is er voldoende interactie met aanwezigen, volwassenen en kinderen.

Lees meer
Verwisselbare tekst op gedenkmonument

Verwisselbare tekst op gedenkmonument

Na het overlijden, in een emotionele periode, dienen ook praktische zaken geregeld te worden. Eén van deze zaken is het uitkiezen van een gedenkmonument. Dit is, over het algemeen, een kostbare aangelegenheid. Daarnaast is de keuze voor een gedenkmonument er één die definitief is. Het zou fijn zijn als deze keuze niet definitief is. Dit kan door de tekst op het gedenkmonument aan te kunnen passen. In plaats van de tekst te graferen, is het mogelijk letters in de steen te schuiven. Hierdoor kunnen de nabestaanden op elk moment de tekst op het monument aanpassen.
Hoe het monument eruit ziet kan naar ieders smaak en budget worden toegepast. De letters kunnen van verschillende materialen gemaakt worden denk hierbij aan glas, steen, cortenstaal en plastic. Verschillende lettertypes zijn mogelijk en natuurlijk ook de inkeping. Daarnaast is het mogelijk om een gedeelte van de steen wel te graveren. De nabestaande zijn in bezit van de sleutel waar de inkeping mee is afgesloten.

Lees meer
IK BEN

IK BEN

IK BEN is een poëtische korte film van tien minuten die gaat over doodgaan vanuit het perspectief van degene die sterft. In de film zet ik een parallelle wereld neer, waarin ik onderzoek wat er zou kunnen gebeuren zodra je hart stopt en je geen adem meer haalt. Ik laat mij hierbij leiden door mijn gedachtegoed, dat ook zij die heel plotseling sterven, de tijd krijgen om afscheid te nemen en af te sluiten, ook al is dat in een andere dimensie.

De korte film is gebaseerd op een door mij geschreven verhaal over een jonge vrouw die bij een verkeersongeluk om het leven komt. Na het sterven komt ze in een parallelle wereld terecht waar ze eerst moet ontdekken dat ze dood is. Na haar ontdekking moet ze tot acceptatie komen om vervolgens afscheid te kunnen nemen van het leven. Pas daarna kan ze overgaan.

Lees meer
Rouwwagen ‘Zullen we over de dood praten?’

Rouwwagen ‘Zullen we over de dood praten?’

Vanuit Bureau MORBidee zijn we in 2016 een campagne ‘Zullen we over de dood praten?’ gestart. Onderdeel van die campagne zijn inmiddels twee social media-campagnes, een bierviltje met de tekst ‘Zullen we over de dood praten?’ (tot nu toe in een oplage van 100.000 exemplaren verspreid) en een harmonicafolder, met de tien belangrijkste voordelen van nadenken/praten over de dood. Aan die reeks willen we een nieuw element toevoegen: een rouwwagen bestickeren met ‘Zullen we over de dood praten?’ erop en een handvol andere vragen. Zoals: ‘Weet u het al, begraven of cremeren?’, ‘Wat wil je achterlaten?’, ‘Ben je bang voor de dood?’, ‘Is de dood het einde van alles?’ en ‘Wat is voor jou een goede dood?’ Dit alles in ‘fleurige’ kleuren. Door met die auto rond te rijden, zorgen we voor een flinke blikvanger. Behalve ermee rondrijden, kan hij ook geparkeerd worden bij grote evenementen.

Lees meer
De laatste noot; Trommelen op de kist van opa

De laatste noot; Trommelen op de kist van opa

Na het overlijden van Wim, die ik muziektherapie gaf, werd ik gevraagd op zijn crematie te zingen. Zijn vrouw vroeg of ik ook wat kinderliedjes kon zingen, zodat de kleinkinderen ook mee konden doen en voor opa konden zingen. Het werd ‘In de maneschijn’ en we gingen om de kist staan. Uit de verhalen van Wim’s vrouw, wist ik dat Wim iemand was die buiten de gebaande paden durfde te treden. Ik had het gevoel dat de familie dat nu ook wel kon gebruiken, dus stelde voor om aan het einde even lekker op de kist te ‘rombommen’. Goed idee vond iedereen, even trommelen op de kist van opa. Tijdens het zingen bouwde de spanning al lekker op en daar gingen we. Rombom en nog een keer en steeds sneller. Rombom, rombom, rombom, ROMBOM. Dat was lachen, dat hoorde bij Wim.
Elkaar even opzoeken voor een knuffel bij het lied: ‘Dicht bij jou, voel ik me fijn’ en tijd om afscheid te nemen.
Dit bijzondere drumstel zal ik nooit meer vergeten en inspireerde me voor de ontwikkeling van ‘De laatste noot'.

Lees meer